Hallo Wereld - Shakerato
**Recensie van Restaurant Shakerato in Genk: Een Redelijke Gewaarwording**
Een avondje uit eten met vrienden is altijd een avontuur, vooral als Max erbij is, die zijn crypto-portefeuille met maar liefst 25% ziet kelderen terwijl wij ons te goed doen aan vlees en friet. Shakerato, het Italiaanse restaurant dat ons belooft koffie met amaretto, maar ons vooral laat fantaseren over wat het zou moeten zijn, was deze keer het decor voor ons avontuur.
Bij binnenkomst leek alles nog in orde, totdat we werden gevraagd het trapje op te klimmen. 'Verzocht' is misschien een te vriendelijk woord; het voelde meer als een: "Veel succes, en als je valt, vragen we Max om je op te rapen." En ja hoor, als een slapende giraffe viel ik languit over het bovenste trapje. Gelukkig was Max nog niet volledig in de crypto-dip en hielp hij me op. Geen personeel in zicht, alleen onze eigen clownscrew die al voor de nodige hilariteit zorgde.
Jessy en Danique voegden zich later bij ons, en ook zij hadden het personeel nog niet gespot. Plotseling verscheen de gerant, die zich als een barbecue-santa over ons boog om de houtskool bij te vullen. De drankjes arriveerden: Pina colada, een tonissteiner en een karaf wijn. Het voelde als een mini-vakantie, totdat de rekening ons deed beseffen dat we meer voor onze drankjes betaalden dan voor ons eten.
De schotel met vleesspiesjes was een waar feest voor de zintuigen, en het zelf bakken voegde een leuke draai toe aan de ervaring. Maar die friet... €10 voor een extra bakje? Dat is meer dan wat Max verloor in crypto! En we durfden geen dessert te bestellen; de prijzen leken meer voor een VIP-lounge dan voor een casual grillavond.
De trap naar beneden was ook een spektakel. Ik daalde af als een overjarige kip, met een lichte angst voor een valpartij. En het toilet? Laten we het sanitair “donker en mysterieuze ruimte” noemen; de zwarte tegels gaven ons het gevoel dat we in een filmset waren beland, compleet met een overvloed aan kalkaanslag.
De rekening? Een combinatie van schrik en verbazing. Voor €17,50 per persoon was het eten prima, maar die €41 voor drankjes en €10 voor friet? We dachten dat we in een restaurant zaten, niet in een financiële instelling.
Bij het verlaten van Shakerato stond de gerant ons in de weg, als een menselijke verkeersdrempel, met een houding die deed denken aan een standbeeld. Voor mensen met rolstoelen of andere beperkingen is dit etablissement wellicht een hindernisbaan.
Al met al waren onze meningen verdeeld. Vijf of zes punten? Het blijft een raadsel. Een vervolgbezoek zit er niet in, maar we hebben wel wat te vertellen – en dat is misschien meer waard dan de prijs van de friet!