Hallo Wereld - Pelops en Poseidon

Jaren geleden bezocht ik de kuststrook van Attica bij Kaap Sounion, zo'n 70 kilometer van Athene. Een waarlijk zee- en landparadijs, waarop de rijzige ruïnes van de tempel van de zeegod Poseidon zichtbaar waren in wijde omtrek. Het is hier dat Pelops, de jonge zoon van Tantalos, een deel van zijn jeugd doorbracht. Deze schone jongeling werd al snel opgemerkt door Poseidon. Naarmate de jongeling uitgroeide tot een zeer mooie tiener, ontwikkelde Poseidon zichtbaar steeds warmere gevoelens voor hem. Je kunt zelfs zeggen dat Pelops zijn favoriet werd, en Poseidon begeerde ten zeerste het lijf en de leden van de sterveling. De wijdse omgeving werd het speelveld van een diepe speelse liefde.

Op een stralende ochtend, toen de zon zijn gouden stralen over de zee verspreidde, besloot Poseidon zijn gevoelens voor Pelops op een ludieke manier te uiten. Hij had een plan: hij zou de jonge man uitnodigen voor een wedstrijd in de zee, een spel dat zo spannend zou zijn dat zelfs de goden zouden lachen. Met een speelse blik in zijn ogen, veranderde hij de golven in een glinsterend tapijt van zeepaardjes en zeemeerminnen, die als een dansend gezelschap rond Pelops zwommen.

Pelops, nietsvermoedend en vol bravoure, sprong in het water, waar hij al snel werd omringd door de wonderlijke wezens. "Wat een prachtig spektakel!" riep hij uit, terwijl hij met een zeemeermin danste. Poseidon, die zich tussen de golven verschool, kon zijn ogen niet van de jongeling afhouden. Het was een scène die zelfs de meest klassieke komedie zou overtreffen.

Terwijl de wedstrijd vorderde en Pelops zich met een flair in de zee bewoog, besloot Poseidon om de zaken een beetje op te schudden. Hij veranderde de zeewateren in een bruisende schatkamer van kleurrijke vissen en glinsterende schelpen. "Wie het mooiste schelpje vindt, wint mijn genegenheid!" riep hij met een goddelijke lach. Pelops, vol enthousiasme, dook met flair onder water, terwijl de zeemeerminnen hem aanmoedigden met vrolijke gezangen.

Uiteindelijk, na veel gelach en een paar hilarische momenten—waaronder een zeepaardje dat besliste dat Pelops zijn nieuwe beste vriend was—vond de jongeman een gouden schelp, die schitterde als de sterren aan de hemel. "Dit moet wel het mooiste schelpje zijn dat ooit gevonden is!" zei hij, terwijl hij het met trots omhooghield.

Poseidon, nu onverbiddelijk onder de charme van Pelops, kwam tevoorschijn uit de golven. "Jongeman, je hebt mijn hart gewonnen met jouw moed en charme," sprak hij met een stem die als de donder klonk, maar vol vreugde was. "Van nu af aan, zal je altijd een speciale plaats in mijn koninkrijk hebben."

En zo, tussen het gelach van de zeemeerminnen en het geklater van de golven, ontstond een ongewone vriendschap tussen de god en de sterveling. De wijdse omgeving van Kaap Sounion werd niet alleen een getuige van hun eerste ontmoeting, maar ook van een komische liefde die de grenzen tussen de goden en de mensen oversteeg.

Dus, beste lezers, als jullie ooit aan de kust van Attica staan en de tempel van Poseidon aanschouwen, denk dan terug aan deze speelse ontmoeting. Want zelfs in de wereld van de goden is schoonheid en charme de grootste verbindende factor! En wie weet, misschien vind je zelf wel een gouden schelp of een zeepaardje dat je op een nieuwe avontuur meeneemt!